Podczas wydarzeń sierpniowych w 1980 przyłączył się do skierowanego do władz komunistycznych apelu 64 naukowców, literatów i publicystów o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami. W latach 1989–1991 sprawował mandat senatora I kadencji Senatu. Został wybrany z ramienia Komitetu Obywatelskiego, reprezentując województwo chełmskie. W 1990 został członkiem Ruchu Obywatelskiego Akcja Demokratyczna. Przystąpił następnie do klubu parlamentarnego Unii Demokratycznej.
Był autorem dowcipnych wierszowanych epitafiów dla żyjących, z których najbardziej znane dotyczy Jana Alfreda Szczepańskiego („Tu leży Jaszcz. Przechodniu – naszcz!”).
Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 172/2/5).
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1966) Złoty Krzyż Zasługi (1954). Medal 30-lecia Polski Ludowej (1974) Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955). Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1967)
Życie prywatne Był zięciem Jana Parandowskiego, mężem Romy z domu Parandowskiej, ojcem Joanny Szczepkowskiej, a także dziadkiem Marii Konarowskiej i Hanny Konarowskiej.