Lakhnau – pół roku później, 14 marca 1858. Po oswobodzeniu stolicy, Kanpuru i Lakhnau wojsko wyruszyło w marcu 1858 r. z Bombaju przeciwko ufortyfikowanemu miastu Dźhansi (które Anglicy zajęli dopiero w 1858). Przywódcami powstania byli tam wybitny hinduski przywódca Tatya Tope oraz potężna rani Lakszmi Bai, panująca w DźhansiJudith M. Brown: Modern India: The Origins of an Asian Democracy, dz. cyt., s. 480.. Po bitwie pod Kalpi Anglicy pokonali walczące wojska raniMichael Edwardes: Red Year, dz. cyt., s. 120-121.. Brutalne tłumienie działań powstańczych w innych prowincjach zajęło jeszcze rok. Dopiero 8 lipca 1859 gubernator lord Canning stwierdził, że bunt został stłumionyHarold E. Raugh: The Victorians at War, 1815-1914: An Encyclopedia…, dz. cyt., s. 181..
Rewolta ograniczona była do północnej części kraju, przede wszystkim Bengalu. Z tego powodu powstanie nie miało większych szans powodzenia. Na skutek wewnętrznych waśni mieszkańcy innych terytoriów nie byli gotowi do wystąpienia przeciwko BrytyjczykomR.C. Majumdar: Sepoy Mutiny and Revolt of 1857, dz. cyt., s. 23-31.Saul David: The Indian Mutiny: 1857, dz. cyt., s. 528..