zwłaszcza na podstawie aksjomatu ludzkiego działania Ludwiga von Misesa) i ich logicznych implikacji, wynikających z procesu przyczynowo-skutkowego.
Założenia Główne założenia szkoły austriackiej: zasada subiektywizmu metodologicznego, zasada indywidualizmu metodologicznego, znaczne ograniczenie użytku matematycznego modelowania zjawisk gospodarczych, podkreślanie roli niepewności w zjawiskach gospodarczych, podkreślanie roli wiedzy i informacji dla przebiegu procesów rynkowych.
Zgodnie z powyższym wyliczeniem, przedstawiciele tego nurtu uważają, że procesy gospodarcze charakteryzują się dużą dozą niepewności i stałymi zakłóceniami równowagi. W tych warunkach najlepszym rozwiązaniem koordynującym działalność podmiotów gospodarujących według nich jest wolny rynek. Umożliwia on pozyskiwanie informacji oraz ich stosowną weryfikację i interpretację („uczenie się”), głównie poprzez mechanizm cenowy. Niezbędna jest do tego celu swoboda kształtowania się cen, która to z kolei, uzależniona jest od swobodnej konkurencji. Twierdzą, iż instytucje państwowe nigdy nie będą w stanie zastąpić wolnego rynku jako mechanizmu optymalnej alokacji dóbr, ponieważ według nich będą miały zbyt ubogi zasób informacji, a pewnych ich kategorii (np.