Dokonane współrzędnie odkrycie Mengera, Walrasa i Jevonsa w latach siedemdziesiątych XIX wieku określa się jako „rewolucję marginalistyczną”.

Instytucje społeczne i powstanie pieniądza W ujęciu mengerowskim „instytucje społeczne” to powstałe spontanicznie w wyniku ewolucyjnego procesu, wymagające zaangażowania ogromnej liczby ludzi wzorce zachowań. Obejmują one sfery prawa, ekonomii i języka i umożliwiają życie w społeczeństwie. Swój początek mają w działaniach wybitnych jednostek, które metodą prób i błędów starają się wybierać te formy zachowań, które najlepiej „koordynują społeczne niedostosowania”. Drogą naśladownictwa, te najlepsze sposoby postępowania rozprzestrzeniają się na resztę społeczeństwa.

Jedną z takich instytucji jest dla Mengera pieniądz. Pieniądz nie mógł powstać ani jako arbitralna decyzja jednostki, ani poprzez wspólną, jednorazową zgodę społeczeństwa. Jego powstanie było procesem ewolucyjnym, wieloetapowym w którym niezamierzone działania wielu jednostek ostatecznie przyczyniły się do wytworzenia ważnej instytucji ekonomicznej.