Sędziwój z Jarocina herbu Zaremba (1249/1250–1305/1306) – wojewoda poznański.
Życiorys Sędziwój z Jarocina był synem Janka, wojewody i kasztelana kaliskiego, a w końcu wojewody poznańskiego. Rodzina ta była blisko związana z księciem Bolesławem Pobożnym, który Sędziwoja trzymał do chrztu i z tego tytułu w latach 1249/50 nadał Jankowi 5 wsi. Wraz z bratem brał w czerwcu 1271 udział w wyprawie księcia krakowskiego Bolesława Wstydliwego na Śląsk, należąc do posiłkowego oddziału wielkopolskiego, a następnie uczestniczył w zdobywaniu przez Pobożnego Kujaw inowrocławskich. Będąc marszałkiem dworu w gronie dostojników wielkopolskich i kujawskich poręczył finansowe zobowiązanie księcia wobec zakonu krzyżackiego. Bolesław Pobożny najpóźniej w 1276, a może już w 1271 mianował go podkomorzym gnieźnieńsko-kaliskim. Sędziwój z owym urzędem przeszedł po zgonie księcia w służbę Przemysła II. Towarzyszył Przemysłowi II na zjeździe z Mściwojem II w Kępnie w 1282. Przemysł przeniósł go w czerwcu lub lipcu 1282 na podkomorstwo poznańskie, a przed lutym 1284 na kasztelanię rudzką.