Wojciech Sikora (ur. 1 kwietnia 1874 w Krępie, zm. 14 grudnia 1939 w Lasku Winiarskim) – polski działacz społeczny, polityk ruchu ludowego, poseł na Sejm Ustawodawczy oraz I kadencji w II RP.
Życiorys Ukończył Królewskie Gimnazjum w Ostrowie oraz prawo na Uniwersytecie Wrocławskim.
Był animatorem ruchu śpiewaczego w Krępie. Uczestniczył w powstaniu wielkopolskim i akcji plebiscytowej.
W 1919 poseł na Sejm Ustawodawczy, członek zarządu Narodowego Stronnictwa Ludowego. Był członkiem klubu Narodowego Zjednoczenia LudowegoTadeusz Rzepecki, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej 1919, Poznań 1920, s. 286.. Współtwórca Zjednoczenia Włościan. Od 1920 wraz z ZW w PSL „Piast”. W latach 1922–1927 był jedynym wielkopolskim posłem „Piasta”. Nie poparł ponownego oddzielenia ZW w 1928, ale secesja jego towarzyszy uczyniła z niego obiekt ataków politycznych. Wkrótce wycofał się z życia politycznego. Zajmował się w Ostrowie działalnością bankową i społeczną.
Aresztowany przez Niemców i rozstrzelany wraz z ówczesnymi ostrowskimi elitami w Lasku Winiarskim. Pochowany w Ostrowie na „nowym” cmentarzu katolickim, w kwaterze powstańców wielkopolskich.
Przypisy