Przynętą jest haczyk, zwykle muchowy z kropelką żywicy epoksydowej lub kleju (na przykład Distalu), umieszczoną na trzonku haczyka. Kropelka tworzywa może być zabarwiona na rozmaite kolory, może też mieć zatopione dodatkowe elementy. Na haczyk zaczepić można larwy ochotki lub inne dodatki. Aby tak lekką przynętę zatopić umieszcza się kilka centymetrów nad nią obciążenie w postaci śrucinki. Alternatywą jest utworzenie pętli z żyłki i jej niesymetryczne przecięcie, czyli utworzenie tak zwanego troku. Po rozcięciu pętli, jedno z ramion troku powinno mieć około 5–15 centymetrów, a drugie 2–10 centymetrów. Do dłuższego ramienia dowiązuje się ciężarek, a do krótszego przynętę (można użyć samego haka z ochotką). Powinno się stosować kiwok lub odpowiednio miękką szczytówkę. Branie można także wyczuć na wędzisku (najlepiej użyć szczytówki węglowej). Długość wędziska powinna zawrzeć się w granicach 30–50 centymetrów. Kołowrotek raczej o szpuli stałej. Żyłka powinna mieć grubość dostosowaną do poławianych gatunków ryb.
Bezpieczeństwo By łowić na lodzie, trzeba się do tego odpowiednio przygotować. Najważniejsze jest umieć „czytać lód” i ocenić, czy jego struktura nie stwarza bezpośredniego zagrożenia. Przypisy
Kategoria:Wędkarstwo