Charakterystyczną cechą Fizjologa jest alegoryczne, utrzymane w duchu chrześcijańskim wyjaśnianie zachowań zwierząt, właściwości roślin i kamieni: autor przedstawił właściwości zwierząt, roślin i kamieni po to, by ujawnić ukryte w nich pouczenia moralne lub chrześcijańskie prawdy wiary.
Autor Fizjologa nie stworzył zamieszczonych w tekście opowieści przyrodniczych, lecz zaczerpnął je z innych dzieł starożytnych. Wiele z zamieszczonych w Fizjologu historii o zwierzętach, roślinach i kamieniach znajdujemy w dziełach Pliniusza Starszego, Plutarcha, Eliana, Strabona, Oppiana z Apamei i Oppiana z Korykos. Istnieje również podobieństwo między Fizjologiem a O zwierzętach Timotheosa z Gazy (V–VI w.) i Kyranidami.
Wczesne przekłady Fizjologa Fizjolog był niezwykle popularny w średniowieczu, o czym świadczy duża liczba zachowanych rękopisów i przekładów (najstarszymi są tłumaczenia etiopskie, syryjskie, arabskie, ormiańskie). Wydaje się prawdopodobne, że istniało kilka niezależnych tłumaczeń Fizjologa na język łaciński, które ulegały przeobrażeniu i dały początek niezliczonym bestiariuszom średniowiecznym. Z języka łacińskiego został Fizjolog (bądź jego fragmenty) przetłumaczony w średniowieczu na wiele zachodnich języków narodowych.