Morfologia thumb|200px|left|Kłos zarodnionośny thumb|200px|left|Pokrój pędu płonnego thumb|Okółek rozgałęzionych odgałęzień bocznych Pokrój Pęd zarodnionośny początkowo różny od pędu płonnego – nierozgałęziony, do 30 cm wysokości, bladobrązowy do bladozielonego. Po dojrzeniu zarodni pędy zielenieją, rozgałęziają się i rosną wyższe osiągając od 30 do 60 cm wysokości. Łodyga Żeberkowana – z 10–18 żeberkami, które są nieco wklęsłe i na dwóch bocznych krawędziach opatrzone w szereg ostrych wyrostków. Gałązki boczne odstają poziomo lub łukowato przewisają osiągając do 15 cm długości. Są gęsto okółkowo podzielone na odgałęzienia III i IV rzędu. Pierwsze międzywęźla mają 4–5 żeberek i są szorstkie. Kolejne międzywęźla są cieńsze, gładkie i mają tylko trzy żeberka. Kłącze Silnie i głęboko rosnące, mocno rozgałęzione i długo żyjące odgrywa istotną rolę w rozmnażaniu wegetatywnym. Wytwarza niewielkie bulwy spichrzowe, służące także jako organ rozmnażania wegetatywnego. Masa podziemnej części roślin może 100-krotnie przewyższać masę organów nadziemnych. Liście Zrośnięte w szerokie, duże pochwy, osiągające do 1,5 cm długości. Dołem są one zielonobrązowe, a górą brązowoczerwone. Pochwy są do połowy rozcięte. Na pędach zarodnionośnych ząbki są trójkątne, tępe, zlepione w 3–6 łatek. Na pędach płonnych liście są lancetowate i ostre.