Geneza mały|Fazy niemieckiej ekspansji na ziemie wschodnie (Austria, Połabie, Polska, Czechy i Prusy) wg Waltera Kuhna Główną przyczyną buntu była polityczna orientacja niemieckiego patrycjatu Krakowa, chętniej widzącego na tronie polskim Jana Luksemburczyka. Przyczyny powstania leżały także w trudnościach gospodarczych miasta spowodowanych utratą przez Władysława Pomorza gdańskiego na rzecz Zakonu Krzyżackiego. Utrudniło to handel kupców krakowskich z Flandrią przez Gdańsk, co skłoniło mieszczaństwo krakowskie pod wodzą wójta Alberta do podjęcia próby osadzenia na tronie małopolskim korzystniejszego monarchy. Tezę tę powtarza Edmund Długopolski za Janem Długoszem, dodatkowo przypisując wybuch powstania politycznemu poparciu, jakie miał Jan Luksemburski w niemieckiej części mieszczaństwa małopolskiego. Edmund Długopolski wysuwa w ten sposób na pierwszy plan narodowo-polityczne przyczyny powstania, stwierdzając, że za panowania Wacława II największy wpływ na ster rządów w Małopolsce zyskało mieszczaństwo niemieckie i tam też było najsilniejsze.