W wyniku budowy mostu międzystanowego (Interstate Bridge), zmniejszyło się zapotrzebowanie na promy. Miasto posiadało trzy stocznie, które produkowały statki dla I wojny światowej i II wojny światowej, co przyczyniło się do rozwoju ekonomicznego. W 1940 roku powstała tu huta aluminium firmy Alcoa, czerpiąca energię ze znajdującej się niedaleko tamy Bonneville. Po ataku na Pearl Harbor Henry Kaiser otworzył stocznię wojskową, w której zatrudniono 36.000 ludzi, pracujących 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu i produkującą statki transportowe typu Liberty, i inne. W wyniku przypływu pracowników stoczni ludność Vancouver wzrosła z 18.000 do ponad 80.000 w ciągu paru miesięcy i zmusiła miasto do utworzenia Vancouver Housing Authority i sześciu nowych dzielnic mieszkalnych: Fruit Valley, Fourth Plain Village, Bagley Downs, Ogden Meadows, Burton Homes i McLoughlin Heights. Zostały one później włączone w granice miasta, w tym samym czasie gdy pobliskie Vanport City w stanie Oregon zostało zniszczone przez powódź z 1948 roku.