Przygotowywał rozprawę habilitacyjną (maszynopis zaginął w czasie wojny, a jedynie drobne fragmenty zostały opublikowane w czasopismach) na temat katolickiego systemu wychowania. Przeniósł się w 1938 do Łodzi, a tam na Wolnej Wszechnicy Łódzkiej prowadził wykłady z zakresu socjologii. Działacz społeczny w ruchu chrześcijańsko-demokratycznym i chrześcijańsko-zawodowym. Należał do współtwórców Chrześcijańskiego Związku Młodzieży Pracującej „Odrodzenie” i Chrześcijańskiego Uniwersytetu Robotniczego. Współpracował z Akcją Katolicką i ruchem antyalkoholowym. Członek Filareckiego Związku Elsów.
W sierpniu 1939 został zmobilizowany w stopniu podporucznika i brał udział w wojnie obronnej, a pod Kutnem dostał się do niewoli. Przebywał w oflagach Prenzlau (II A), Arnswalde (II B), Gross Born (II D) i Dössel (VI B). Rozwinął tam ożywioną działalność naukową i dydaktyczną, m.in. na kursach nauczycielskich. Publikował prace z dziedziny socjologii i pedagogiki. Otrzymał I nagrodę w konkursie genewskiej YMCA za pracę O reformie studiów uniwersyteckich. Zmarł 9 lutego 1945 w Dössel.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Prace Andrzeja Niesiołowskiego w serwisie Polona.pl