C. glareolus był zaliczony do Evotomys lub Myodes – Evotomys jest obecnie traktowany jako młodszy synonim Clethrionomys natomiast Myodes jako młodszy synonim Lemmus. Takson ten jest bliżej spokrewniony z C. centralis i Alticola macrotis niż z C. rutilus. W przeszłości i obecnie krzyżuje się z C. rutilus w strefie gdzie są sympatryczne; wszystkie osobniki o obcym genomie mitochondrialnym to C. glareolus. Niektóre źródła podają liczbę dwudziestu sześciu podgatunków w samej Europie Zachodniej; inne podają od dziesięciu do trzynastu podgatunków z całego obszaru występowania. Badania filogeograficzne z wykorzystaniem markerów molekularnych pozwoliły odtworzyć złożoną historię ewolucyjną i przetrwanie w wielu ostojach glacjalnych. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten takson za gatunek monotypowy.
Etymologia Clethrionomys: kleithron „zarośla, żywopłot”; μυς mus, μυος muos „mysz”. glareolus: „koloru żwiru”, od glarea „żwir”.
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 80–135 mm, długość ogona 32–72 mm;