system Bogniego (Paul Bogni – szwajcarski projektant, który zaproponował ten standard w 1950 r.) o modułowych wymiarach: długość toru 12,00m, szerokość 1,25m i średnica kręgu docelowego 2,50m – obecnie praktycznie rzadko spotykany i nie zalecany przez WMF, ze względu na wysokie koszty budowy i utrzymania w zadowalającym stanie technicznym; miniaturgolf – montowany z gotowych elementów prefabrykowanych, o modułowych wymiarach: długość toru 6,25m, szerokość 0,90m i średnica kręgu docelowego 1,40m – na torach tego typu najczęściej rozgrywane są turnieje międzynarodowe różnej rangi; feltgolf (greengolf) – nazywany szwedzkim – również montowany z prefabrykatów, o wymiarach: długość torów 7,00-18,00m, szerokość torów 0,90m, średnica kręgu docelowego (charakterystyczny ośmiokąt) 1,80m, tory są pokryte specjalną wykładziną (stąd nazwa).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Minigolf · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.