Po lewej stronie nad okładziną chwytu znajdowała się dźwignia służąca do napinania i zwalniania kurka, ponadto pistolet wyposażony był w mechanizm samonapinania kurka przez naciśnięcie spustu (nacisk na spust konieczny do strzału wynosił 5,5 kg z samonapinaniem i 2,3 kg z napiętym kurkiem). Pistolet miał bezpiecznik nastawny po lewej stronie w tylnej części zamka oraz bezpiecznik automatyczny uniemożliwiający oddanie strzału bez magazynka. Z tyłu zamka był pręt sygnalizujący obecność naboju w komorze nabojowej. Pistolet składał się z 57 części. Dzięki dość dużej masie i nieruchomo osadzonej lufie charakteryzował się stosunkowo dobrą celnością.
Sauer 38H był zasilany z wymiennego, jednorzędowego magazynka pudełkowego o pojemności 8 naboi umieszczonego w chwycie.
Lufa gwintowana, posiadała cztery bruzdy prawoskrętne.
Pistolet miał stałe przyrządy celownicze.
Przypisy
Bibliografia Frederick Myatt (przeł. (z ang.) Leszek Erenfeicht), 1993, Ilustrowana encyklopedia. Pistolety i rewolwery. Historia broni krótkiej od szesnastego wieku do czasów współczesnych., Warszawa, Espadon, . Witold Głębowicz, 7,65 mm Sauer wz. 1938, "Nowa Technika Wojskowa" nr 8/96, s.19-20
Sauer 38H