Ta grupa dermatotoksyn jest wytwarzana przez przedstawicieli rodzajów Lyngbya, Schizothrix, Planktothrix (dawniej zaliczanych do Oscillatoria) czy Gloeotrichia. Aplysiatoksynę i debromoaplysiatoksynę wyizolowano po raz pierwszy z gruczołów trawiennych ślimaka Stylocheilus longicauda. Ich występowanie stwierdzono również w plesze krasnorostu Gracilaria coronopifolia, ale ze względu na to, że na niej epifitycznie występują sinice, przypuszcza się, że to one są ich źródłem. Dermatotoksyny powodują głównie podrażnienie skóry lub błony śluzowej w miejscu zetknięcia tych powłok z wodą je zawierającą. Może ono mieć różny stopień – od zaczerwienienia po łuszczenie się. Po połknięciu mogą powodować choroby układu pokarmowego i gorączkę. W pewnych przypadkach przyjęte z pożywieniem mogą też wywoływać ostre zatrucie. Długotrwałe przyjmowanie małych dawek może powodować nowotworzenie.
Endotoksyny lipopolisacharydowe Endotoksyny lipopolisacharydowe (LPS) to składnik ścian komórkowych bakterii Gram-ujemnych, w tym sinic. Mogą być czynnikiem chorobotwórczym, przy czym w przypadku sinic mają głównie działanie uczulające i pirogenne, słabsze od działania lipopolisacharydów niektórych innych bakterii, np. salmonelli.