thumb|Szczenię łajki karelo-fińskiej Łajka karelo-fińska (fin. Karjalais-suomalainen laika) – jedna z ras psów, należąca do grupy szpiców myśliwskich. Jest najmniejszą z łajek. Użytkowana głównie do polowania na małe zwierzęta – kuropatwy, wiewiórki. Nazwa rasy pochodzi od Karelii – krainy historycznej w północnej Rosji, w pobliżu granicy z Finlandią, stanowiącej dziś autonomiczną Republikę Karelii. Należy do grupy 5 FCI - szpiców i psów w typie pierwotnym.
Psy tej rasy cechuje wyjątkowo żywe usposobieniem i duża pobudliwość. Są bardzo towarzyskie, przyjazne dla znajomych osób i trochę nieufne wobec obcych. Wykazują instynkt stróżujący, głośno szczekając na wszystkich nieznajomych, zbliżających się do ich terytorium. Są inteligentne i bardzo wrażliwe na sposób traktowania. Nawiązują wyjątkowo mocną więź z właścicielem.
Budowa Pies niedużego wzrostu, wysokość w kłębie 42-48cm dla psów i 40-46cm dla suk. Indeks (długość tułowia x 100 : wysokość w kłębie) u psów 100-102, u suk 100-103. Głowa w kształcie klina o kufie nieco krótszej od mózgoczaszki. Oczy nieduże, lekko skośnie osadzone, koloru piwnego lub ciemnopiwnego. Nos czarny, u psów z jaśniejszym umaszczeniem dopuszczalny jasnobrązowy kolor nosa.