Macheront (arab. Jebel al-Misznaqa lub ِقلة المشناقى Qalaat al-Misznaqa; łac. Machærus) − forteca Heroda Wielkiego usytuowana na szczycie pustynnego wzgórza na wschód od Morza Martwego (739 m n.p.m.), pomiędzy dolinami Wadi Zarka oraz Wadi Mudżib w Jordanii.
Arabska nazwa fortecy („forteca ścięcia”) jest odwołaniem do przypuszczalnego miejsca męczeństwa św. Jana Chrzciciela (epizod ten lokalizuje na Macheronte również historyk żydowski Józef Flawiusz).
Historia Fortecę na Macheroncie wzniósł około 90 r. p.n.e. Hasmonejczyk Aleksander JanneuszJózef Flawiusz, Wojna żydowska, VII/6:2.. Zburzył ją w czasach Pompejusza generał GabiniuszJózef Flawiusz, Wojna żydowska, I/8:5. w 57 r. p.n.e. Odbudował ją Herod Wielki jako fortecę nadzorującą wschodnie rubieże królestwa w 30 p.n.e. Po śmierci władcy przeszła we władanie jego syna Heroda Antypasa, panującego w latach od 4 p.n.e. do 39 n.e. Zgodnie z informacją zawartą w Starożytnościach żydowskich Józefa Flawiusza, to właśnie w tym okresie miał przebywać w fortecy i zostać ścięty Jan ChrzcicielJózef Flawiusz, Starożytności żydowskie, XVIII/5:2..