Grał na tamburynie podczas koncertów zespołu Tajfuny. Pod koniec 1965 dołączył jako wokalista do bigbitowego zespołu Dzikusy, z którym w 1966 – pod pseudonimem Daniel Dan – wystąpił na 1. Radiowej Giełdzie Piosenki i otrzymał wyróżnienie w finale Wiosennego Festiwalu Muzyki Nastolatków, po czym wyruszył w ogólnokrajową trasę koncertową. Niedługo po występie w Radiowej Giełdzie Piosenki dostał zaproszenie do udziału w nagraniach w studiu Polskiego Radia, w którym w lutym 1966 nagrał piosenkę „Na dobre i złe”. thumb|Woźniak (pierwszy z prawej) w zespole Dzikusy (1966) Na początku 1967 został wokalistą zespołu Czterech, z którym dokonał nagrań dla Programu III Polskiego Radia – zarejestrował wiersze Juliana Tuwima: „Garbus”, „Balladę o umarłej nadziei” i „Kamienice”, do których napisał muzykę. „Balladę…” zaśpiewał na 2. Festiwalu Artystycznym Młodzieży Akademickiej w Świnoujściu. Również w 1967 wystąpił z utworem „Tyle naszego co dziś” na Telewizyjnej Giełdzie Piosenki. W jednych w kolejnych wydań programu zwyciężył z balladą „Hej, Hanno”. Od jesieni 1967 do lata 1968 występował jako support podczas ogólnopolskiej trasy koncertowej zespołu Niebiesko-Czarni. W 1968 wystąpił z „Hej, Hanno” na 6. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu.