Jednym z celów wybudowania tych świątyń było zademonstrowanie Japończykom, iż Chińczycy są wprawdzie obcymi, ale jednak buddystami, aby uniknąć rządowych antychrześcijańskich pogromów, zwłaszcza po rewolcie Shimabary w 1638 r.
Pierwszym mnichem buddyjskim, który zyskał tu sobie dobrą reputację był mistrz chan Daozhe Chaoyuan (1602–1662) (jap. Dōsha Chōgen). Pochodził z Fujian. Oto jego 'rodzinna' linia przekazu Dharmy:
40/30Pierwsza liczba oznacza pokolenie od Bodhidharmy, druga – od Linjiego Yixuana. Miyun Yuanwu (1566–1642) 41/31. Feiyin Tongrong (1593–1661) 42/32. Daozhe Chaoyuan (1602–1663) 42/32. Gengxin Xingmi (bd) 43/33. Daozhe Chaoyuan (1602–1662) Japonia, Nagasaki. 44/34. Bankei Yōtaku (1622–1793) był jego uczniem przez rok, otrzymał nawet inka, ale nie został jego spadkobiercą 42/32. Yinyuan Longqi (1592–1673) szkoła ōbaku 43/33. Yelan Xinggue (1613–1651) 43/33. Yiran Xingrong (1601–1668) 43/33. Huimen Rupei (1615–1664) Gdy jedna ze świątyń potrzebowała nowego opata, wysłano zaproszenia do jednego z głównych uczniów Yinyuana – Yelana Xinggue, który zaakceptował ofertę i w 1651 r. wyruszył do Japonii. Statek uległ rozbiciu i jedną z ofiar był właśnie Yelan.