thumb|Kościół w miejscu bitwy we wsi Pobojsk Bitwa pod Wiłkomierzem (znana też jako bitwa nad rzeką Świętą) – bitwa stoczona 1 września 1435 na polach wsi Pobojsk w okolicy Wiłkomierza na Litwie podczas wojny polsko-krzyżackiej (1431–1435).
Przyczyny W trakcie wojny polsko-krzyżackiej (tak zwanej nieszawskiej) obie strony zawarły 15 grudnia 1433 rozejm w Łęczycy, którego nie uznała inflancka gałąź zakonu krzyżackiego. Po porozumieniu się Krzyżaków inflanckich i Świdrygiełły, który buntował się przeciwko Zygmuntowi Kiejstutowiczowi, Krzyżacy postanowili zaatakować część Litwy znajdującą się pod kontrolą sprzymierzonego z Polską Zygmunta. W dniu 20 sierpnia 1435 Świdrygiełło z 6 tysiącami żołnierzy i 500 Tatarami połączył się w Brasławiu z liczącą 4,5 tysiąca żołnierzy armią krzyżacką i ruszył w kierunku Trok i Wilna. Zagrożonemu Zygmuntowi pospieszył na pomoc z liczącymi 4,5 tysiąca żołnierzami polskimi Jakub Kobylański, który ruszył z Wilna na Wiłkomierz.