Lech Krzysztof Paszkowski (ur. 18 lipca 1919 w Warszawie, zm. 24 kwietnia 2013 w Melbourne, Australia) – polski pisarz, publicysta, autor prac historycznych.

Życiorys Syn Józefa Paszkowskiego (rzeźbiarza) i Janiny Bobińskiej (artystki malarki). Uczył się w gimnazjum Lorentza, a następnie w gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Warszawie i tu otrzymał maturę (1938). Uczył się w międzyczasie także w Państwowej Szkole Morskiej w Gdyni (na wydziale nawigacyjnym), lecz w związku ze złym stanem zdrowia, opuścił szkołę i okręt „Dar Pomorza”, na którym odbywał swą pierwszą żeglugę. Do Szkoły Morskiej powrócił przejściowo jeszcze w lipcu 1939. Debiutował w „Młodym Lesie” (w gimnazjum) i później w roczniku „Dom i Szkoła” (tu fragmenty dziennika z „Daru Pomorza”). W 1938 r. pracował w Junackich Hufcach Pracy przy budowie drogi na Gubałówce k. Zakopanego. W tym samym roku został powołany do wojska. Odbył służbę na kursie podchorążych rezerwy w Brześciu n. Bugiem. W sierpniu 1939. został przydzielony do 83. Pułku Strzelców Poleskich. Brał udział w bitwie nad górną Wartą, w obronie linii nad rzeką Widawką i pod Jeżowem k. Skierniewic (9 września 1939). 12 września 1939 we dworze Pilaszków, podczas walk ze zmotoryzowanym pułkiem gwardii SS-Leibstandarte „Adolf Hitler” w rejonie Święcice-Ołtarzew, dostał się do niewoli.