Boyd słynął jako pilot i instruktor z tego, że rozpoczynając walkę ćwiczebną z samolotem przeciwnika „na ogonie”, potrafił w ciągu najwyżej 40 sekund odwrócić sytuację i zająć czystą pozycję strzelecką. Oferował 40 dolarów każdemu, kto zdoła przetrwać potyczkę dłużej niż 40 sekund jednak, pomimo że chętnych nie brakowało, Boyd nigdy zakładu nie przegrał, osiągając na ogół pozycję strzelecką w ciągu 10 sekund walki. Tak właśnie zyskał swój przydomek – 40 seconds Boyd.
Refleksje Boyda dotyczące taktyki i strategii pola walki (już nie tylko powietrznej) doprowadziły go do sformułowania na przełomie lat 70. i 80. modelu znanego jako pętla OODA (OODA Loop). Stanowi on jedną z ważnych inspiracji rozwoju doktryn armii amerykańskiej i coraz częściej pojawia się jako wzorzec myślenia strategicznego w nowoczesnym, silnie konkurencyjnym biznesie.
Na bazie tych samych refleksji, we współpracy z matematykiem Thomasem Christie, Boyd opracował założenia określane jako Energy-Maneuverability Theory – pozwalające na optymalizację projektów samolotów pod kątem ich wysokiej manewrowości (te właśnie założenia stały u podstaw konstrukcji samolotów F-15 i F-16).