W każdym razie pewne jest, że poprzedzały one Artykuły marburskie (F. Bente, Historical Introductions..., s. 17)., a także Wyznaniem o Wieczerzy Pańskiej Lutra z 1528 rokuW. Niemczyk, Historia powstania „Wyznania augsburskiego”..., s. 137.M. Uglorz, Marcin Luter. Ojciec Reformacji, s. 104.. Na nowo opracowano też artykuły dotyczące nadużyćL. Grane, Wyznanie augsburskie..., s. 14..
11 maja elektor przesłał Lutrowi projekt wyznania do zaopiniowania. Luter ocenił je pozytywnieSłowa Lutra brzmiały: „Przeczytałem Obronę Filipa, i ta mi się prawie podoba, i nie umiałbym tu niczego poprawić ani zmienić, zresztą nawet by to nie wypadało, gdyż ja tak cicho stąpać nie umiem”. W. Niemczyk, Historia powstania „Wyznania augsburskiego”..., s. 137.. Nie był to jednak ostateczny tekst Wyznania augsburskiego. Melanchton do końca wprowadzał poprawki, starając się złagodzić wymowę Wyznania prawdopodobnie usunął z niego niektóre artykuły, m.in. o czyśćcu i papieżuM. Uglorz, Marcin Luter. Ojciec Reformacji, s. 107.. Podjęto współpracę z przedstawicielami innych terytoriów ewangelickich (początkowo dokument miał być jedynie prywatnym wyznaniem księcia Jana Stałego). W pracach brał udział także kanclerz Gregor Brück. 31 maja delegatom Norymbergi przedstawiono łaciński tekst wyznania, a 3 czerwca także niemiecki.