Warunki fizjograficzne i historia przekształceń Obszar bezleśny na Nizinie Węgierskiej istnieje od końca plejstocenu. Formacja kształtuje się w warunkach specyficznego dla Kotliny Panońskiej klimatu z bardzo gorącymi i suchymi latami. Silne parowanie podczas lata powoduje zasolenie gleb. Przez długi czas uważano, że nieliczne kompleksy leśne w dolinach cieków świadczą o wtórnym charakterze puszty, o tym że powstała ona w wyniku odlesienia i odwodnienia przez człowieka. Skutkiem tego działania miało być powstanie rozległych pastwisk, ale też podniesienie poziomu wód zasolonych. Zmiany spowodowane przez człowieka polegały jednak głównie na odlesieniu obrzeży puszty, gdzie pozyskiwano żyzne gleby lessowe pod uprawy. Pierwotnie występowała tam roślinność przypominająca lasostep – mozaika muraw kserotermicznych i ciepłolubnych dąbrów. W obrębie puszty podmokłej, kształtującej się pod wpływem opadów deszczu w okresie zimowo-wiosennym i roztopów śniegu, utworzono wiele stawów, w których prowadzono gospodarkę rybacką. Po II wojnie światowej próbowano tu także uprawiać ryż. Z powodu osuszenia słonych jezior i bagien powstały obszary porośnięte przez słonorośla. Lepsze, lessowe gleby, ale także w znacznym stopniu alkaliczne (zasolone), zastąpione zostały na wielką skalę uprawami polowymi.