Tłumaczenie Obrony na język niemiecki opublikowane zostało pół roku później, choć od początku zakładano jego powstanie. Przekładu dokonał Justus Jonas. Nie było to dosłowne tłumaczenie tekstu łacińskiego i zawierało pewne zmiany, które jednak należałoby raczej przypisywać Melanchtonowi, udzielającego pomocy przy tłumaczeniu, niż samemu Jonasowi. Nowy tekst zdobył powszechne uznanie (choć Luter miał swojego uwagi, dlatego planował napisanie własnej niemieckiej Obrony) i w kwietniu 1532 roku został przyjęty przez stany ewangelickie w zjeździe w Schweinfurcie (choć Melanchton także później dokonywał poprawek, tak jak to zresztą czynił z tekstem Wyznania augsburskiego). W późniejszym czasie przyjęcie Obrony uznano jako jeden z warunków przyjęcia do Związku szmalkaldzkiego.
Układ, charakter i treść Obrony Układ Obrony Wyznania augsburskiego jest odwzorowaniem Wyznania augsburskiego i jej Konfutacji, do której treści Obrona ustawicznie się odnosi, przy czym powiązane ze sobą artykuły IV, V, VI, a także w znacznej mierze XX połączono ze sobą. Artykuły, co do których panowała zgoda z katolikami, potraktowano jedynie zdawkowo. Dlatego też Gregor Brück nazwał ją odpowiednikiem Wyznania augsburskiego.