Bardzo szczegółowo przedstawione są nastroje oficerów i żołnierzy, którzy nie mają już złudzeń co do losów wojny oraz III Rzeszy, jednak nie mogąc wypowiadać się swobodnie w obliczu wszechobecnego kapownictwa i inwigilacji SD, uciekają w dwuznaczności i zawoalowanie. Ciągła gra, igranie na granicy defetyzmu i realizmu, szarga nerwy bohaterów powieści i prowadzi do rozwoju ciekawych związków czy wręcz zażyłości, jak choćby między Buchheimem a „Starym”. Tułaczka bohatera to ciąg opisów zniszczeń – tych fizycznych, materialnych, ale też psychicznych. Powieść jest kontynuacją „Okrętu” i „Okrętu 2", częścią wspólną z nimi są główni bohaterowie, jak „Stary” – kapitan U-96, późniejszy dowódca flotylli w Breście.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 2007 Kategoria:Niemieccy kolekcjonerzy sztuki Kategoria:Ludzie urodzeni w Weimarze