prezentowała natomiast poezję w kościołach i domach prywatnych. W latach 90. występowała z koncertami poetyckimi w Europie, Australii, Nowej Zelandii i USA. Grała w filmach realizowanych we Francji i na Węgrzech. Zagrała też jedną z głównych ról – polską żonę albańskiego oficera – w albańskim filmie Kujtima Çashku Pułkownik Bunkier (1998). W 2001 zrezygnowała z kariery aktorskiej, wraz z rodziną przeprowadziła się na kilka lat do Brukseli, gdzie jej mąż Iwo Byczewski pełnił funkcję ambasadora RP w Belgii. Po powrocie do Polski w 2007 zaczęła gościnnie występować, zagrała m.in. w sztuce Peer Gynt w Teatrze Dramatycznym w Warszawie.

W 2014 została laureatką Orła za drugoplanową rolę kobiecą w filmie Chce się żyć. W 2025 opublikowała książkę Pani Anka. Nehrebecka w rozmowie z Katarzyną Ostrowską, w której podzieliła się wspomnieniami z ponad 50 lat kariery scenicznej i filmowej, opowiadając o kulisach pracy aktorskiej, życiu prywatnym oraz zaangażowaniu się w działalność społeczną i polityczną.

Działalność polityczna Była członkinią Unii Wolności;