Ostatecznie ukończył rywalizację na piątym miejscu i tym samym po raz pierwszy w karierze ukończył dwa Grand Toury w jednym sezonie.
2009 W 2009 roku, Valverde osiągnął swój największy sukces – triumfował w Vuelta a España. Zanim jednak tego dokonał, przez cały sezon wygrywał mniejsze wyścigi. Rozpoczął od czwartego miejsca w Tour de Romandie, następnie przyszła już zwycięska passa. Wygrane wyścigi Volta a Cataluña, Critérium du Dauphiné oraz Vuelta a Burgos powetowały Alejandro nieobecność w Tour de France (w związku z tzw. Operación Puerto miał zakaz startowania we Włoszech; jeden z etapów Tour de France przebiegał przez Włochy, więc Valverde nie mógł wystartować). We wrześniu stanął na starcie Vuelty i mimo że nie wygrał ani jednego etapu, rozsądną jazdą zapewnił sobie zwycięstwo w całym wyścigu. Na trasie pokonał Samuela Sancheza i Cadela Evansa, którego defekt na jednym z górskich etapów wyeliminował z walki o zwycięstwo. Valverde po raz pierwszy w karierze wygrał Grand Tour i udowodnił, że potrafi przejechać takowy bez dnia słabości, co we wcześniejszych latach było jego bolączką. Zakończenie sezonu tradycyjnie stanowiły mistrzostwa świata w Mendrisio. Imprezę tą wygrał po śmiałym ataku Evans, a Valverde, jadąc w końcówce asekuracyjnie, wywalczył 9.