Inicjatorem powstania dużego stadionu, z którego mogliby korzystać bez ograniczeń zawodnicy ówczesnego OWKS Bydgoszcz byli dowódcy Okręgu Wojskowego II, gen. dyw. Bronisław Półturzycki i gen. dyw. Jan Rotkiewiczhttps://web.archive.org/web/20170218064439/https://www.zawisza.info.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=1156&Itemid=88 dostęp 17-02-2017. W 1953 roku rozpoczęto pierwsze prace przy budowie boiska piłkarskiego, które przerwano z powodów administracyjnych i wznowiono w 1955 roku po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Projektantem obiektu był inż. Jerzy Hoffman. Pracami objęto obszar teren o powierzchni 25 hektarów, pierwotnie porośnięty lasem. Większość prac była wykonywana przez żołnierzy służby zasadniczej i oficerów POW. Do usypania wałów pod trybuny wykorzystano ziemię z wykopów wznoszonego wówczas Osiedla Leśnego. Głównym organizatorem prac budowlanych był ppor. Stanisław Kisiel. Stadion zaprojektowano na 36 tys. miejsc siedzących, lecz razem z miejscami stojącymi na koronie wału pojemność stadionu wynosiła 50 tys. widzów. Od początku założono, że będzie to stadion piłkarsko-lekkoatletyczny. 23 i 24 czerwca 1956 roku na nowo powstałej bieżni rozegrano zawody lekkoatletyczne o drużynowe mistrzostwo Polski. Uroczyste otwarcie Stadionu Wojska Polskiego w Bydgoszczy miało miejsce 21 lipca 1957 roku.