Systemy te powstały zapewne pod wpływem nauk huayanzong i teorii tej szkoły – dharmadhatu. System czterech związków pomiędzy subiektywnym a obiektywnym, zwanym Czterema Procesami Wyzwolenia z Subiektywności i Obiektywności (chiń. siliaojian) Douren buduo jing (brak człowieka, ale nie jego obiektywnej sytuacji). Wielu mistrzów opisywało ten etap bardzo poetycko, np. Linji Spokojnie medytuję w świątyni, biała chmura wypływa spoza szczytów gór. Po przestudiowaniu takich poetyckich wyrażeń i przypadków oświecenia przez gong’an, he! lub uderzenie, uczeń wyzwalał się z subiektywności, chociaż pozostawała obiektywność. Wyraził to w wierszu mistrz Fenyang Shanzhao: Pod księżycowym światłem są wieże i pokoje tysiąca domów; Jeziora i rzeki z miriadów li leżą w jesiennym powietrzu. Kwiaty rozkwitają w trzcinach, nie różniąc się swymi kolorami. Biały ptak opada na białą piaszczystą łachę strumienia. W tym wierszu nie ma podmiotowości;