thumb|Grób na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Wacław Kłoczkowski (ur. w Petersburgu, zm. 5 stycznia 1930 w Warszawie) – rosyjski, ukraiński i polski wojskowy, kontradmirał i morski oficer pokładowy okrętów podwodnych. W okresie od 1898 do 1918 służył w Imperatorskiej Marynarce Wojennej Rosji, dowodząc m.in. okrętami podwodnymi „Pieskar” i „Okun” oraz brygadą okrętów podwodnych. Brał udział w wojnie rosyjsko-japońskiej i I wojnie światowej. Po wojnie powrócił do Polski i był zastępcą szefa Kierownictwa Marynarki Wojennej.
Wykształcenie Wacław Kłoczkowski urodził się 16 lutego 1873 w Sankt Petersburgu, w rodzinie Eugeniusza i Elżbiety z Staniewiczów. Był stryjem Henryka Kłoczkowskiego (1902–1962), komandora podporucznika. Naukę rozpoczął w Konwikcie oo. Jezuitów w Tarnopolu. W 1893 ukończył gimnazjum w Wilnie i rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Po demonstracji na cześć Jana Kilińskiego w 1894, został zesłany do Jarosławia, gdzie uczęszczał do Demidowskiego Liceum Prawa. Od 1898 do 1899 służył jako junkier floty w Marynarce Wojennej Rosji. Po ukończeniu nauki otrzymał promocję oficerską (stopień miczmana) i rozpoczął służbę na okrętach.