Kiedy matka nie mogła już z nią wytrzymać, kazała jej przenieść się do ojca.
Kariera 1995–2000: Początki kariery i Can’t Take Me Home
W wieku czternastu lat napisała swój pierwszy utwór – „Generation X”. Na jednej z wielu domowych imprez koledzy poprosili ją, by dołączyła do ich zespołu Middle Ground. W wieku szesnastu lat dołączyła do zespołu Choice, składającego się wówczas z dwóch dziewczyn śpiewających rhythm and blues. Grupą zainteresował się L.A. Reid, właściciel jednej z największych i najbardziej znanych wytwórni muzycznych LaFace. Sprowadził je do studia i od razu podpisał z nimi kontrakt. Niedługo później producent zaproponował Pink karierę solową. W podjęciu decyzji pomógł jej ojciec, który zalecił jej „bycie lojalną wobec siebie”.
Na początku kariery solowej przybrała pseudonim P!nk, który inspirowany był m.in. postacią Mr. Pinka z filmu Wściekłe psy (ang. Reservoir Dogs). W wywiadach często powtarzała frazę: „We’re all pink on the inside” (dosłownie: wewnątrz wszyscy jesteśmy różowi), którą wyrażała przemyślenie, że „wszyscy mamy czerwoną krew, wszyscy płaczemy czystymi łzami, wszyscy krok po kroku, w tej niekończącej się wędrówce, próbujemy odnaleźć znaczenie życia i miłości”.