„Złoty Wiek” – Don Carlo Następcą Anastasii został sprzymierzony z Lucianem Carlo Gambino, który na spotkaniu wszystkich bossów urządzonym przez Vita Genovesego w Apalachin przejął oficjalnie kontrolę nad rodziną w 1957 roku i pozostał donem aż do 1976 r. Jest oceniany jako najlepszy boss rodziny – był najbardziej szanowany ze wszystkich przywódców i wręcz uwielbiany przez podwładnych. Uważał, że rodzina powinna przestrzegać zasad i kierować się honorem w swoich działaniach. Zabronił, pod karą śmierci, wszystkim przynależącym do rodziny handlu narkotykami. Mówiono o nim, że jest „starcem rządzącym Wulkanem”. Oprócz szacunku i uznania w organizacji cieszył się powszechnym szacunkiem zwyczajnych ludzi, gdyż często im pomagał (jest jednym z pierwowzorów, na którym oparto postać dona Vita Corleone z „Ojca Chrzestnego”). Carlo Gambino nie był osobą z marginesu jak większość jego współtowarzyszy. Zaczynał w dzielnicy, gdzie możliwe były dwie drogi – praca robotnika lub kariera przestępcy. Carlo wybrał życie ulicznika, jednak od najmłodszych lat wykazywał się wielką charyzmą i inteligencją, dzięki czemu jego nazwisko nie widniało w aktach policyjnych – Gambino wyznawał zasadę: „jeżeli coś robisz, a nie jest to zgodne z prawem, rób to rozsądnie”. Poza tym był Włochem, co dawało mu możliwość przyłączenia się do Mafii.