Problemy natury systematycznej mają swoje źródło w znacznym odstępie czasowym pomiędzy najmłodszymi poświadczeniami języków z kontynentu a najstarszymi tekstami z wysp (ostatnie odnalezione inskrypcje galijskie pochodzą z II–III wieku n.e.; pierwsze inskrypcje prairlandzkie pochodzą z wieku VI), jak również we wciąż niedostatecznej ilości materiału źródłowego, dzięki któremu możliwe byłoby zbadanie wzajemnych zależności między celtyckimi dialektami kontynentu i ich związku z językami wyspiarskimi. Niektóre wczesne teorie są odrzucane wraz z nowymi odkryciami. Lambert postuluje np. bliższe związki galijskiego z grupą brytańską na podstawie ewolucji praceltyckiego fonemu *, którego kontynuantem miałyby być w obu przypadkach zwarte spółgłoski dwuwargowe (, ), chociaż w tekstach można odnaleźć dowody zarówno na taki rozwój rzeczonego fonemu, jak i jego zachowanie, a także uproszczenie do spółgłoski miękkopodniebiennej, podobnie jak w języku irlandzkim.