Według źródeł radzieckich, na wyspie i na zamarzniętej rzece zginęło co najmniej 248 chińskich żołnierzy, poległo 32 radzieckich pograniczników, a 14 zostało rannych.

Od tamtej pory obie strony obwiniają się nawzajem za wybuch konfliktu. Jednak wśród naukowców panuje zgoda co do tego, że kryzys graniczny był zaplanowanym aktem agresji, zaaranżowanym przez stronę chińską. Amerykański badacz Lyle J. Goldstein zauważył, że radzieckie dokumenty ujawnione od czasów głasnosti przedstawiają niepochlebny obraz dowództwa Armii Radzieckiej na Dalekim Wschodzie, gdzie wysocy rangą generałowie byli zaskoczeni wybuchem walk, a jednostki radzieckie były wprowadzane do walki chaotycznie i w sposób fragmentaryczny. Wszystkie dokumenty mówią jednak o Chińczykach jako agresorach. Większość chińskich historyków zgadza się, że 2 marca 1969 roku siły chińskie zaplanowały i przeprowadziły zasadzkę, która całkowicie zaskoczyła Sowietów. Powody, dla których chińskie dowództwo zdecydowało się na tak ofensywny krok przeciwko sąsiadowi z północny, pozostają kwestią sporną.