Edward V (ur. 2 listopada 1470 w Opactwie Westminsterskim, zm. prawdopodobnie 1483Data ani miejsce śmierci nie są pewne, to jedynie hipotezy) – król Anglii od kwietnia do czerwca 1483 r., najstarszy syn króla Anglii Edwarda IV z dynastii Yorków i Elżbiety Woodville. Edward V jest, obok Jane Grey i Edwarda VIII, jednym z trojga niekoronowanych władców Anglii.
Pochodzenie Urodził się 2 listopada 1470 r. w Opactwie Westminsterskim jako pierwszy syn Edwarda IV i jego żony Elżbiety Woodville. Urodził się w opactwie, gdyż jego matka schroniła się za murami sanktuarium przed stronnikami Lancasterów, którzy w latach 1470–1471 przejęli władzę w Anglii. Przy porodzie obecna była matka królowej Jakobina Luksemburska. Narodziny następcy Edwarda IV dała Yorkom nadzieję na szybki powrót do władzy.
Miał dwóch młodszych braci: Ryszarda i Jerzego (który zmarł w wieku 2 lat) oraz siedem sióstr (m.in. Elżbietę). Jego przyrodnimi braćmi ze strony matki byli Thomas Grey i Richard Grey. Dodatkowo Edward IV miał co najmniej dwoje pozamałżeńskich dzieci.
Książę Walii 11 czerwca 1471 r. roczny Edward otrzymał tytuł księcia Walii i hrabiego Chester. 3 lipca 1471 r. został oficjalnie uznany za dziedzica tronu Anglii. Niedługo później wysłano go do zamku w Ludlow, gdzie został nominalnym zarządcą Marchii Walijskich.