Ryszard był w kontakcie z hrabią Rivers i planował wspólnie z nim wkroczyć do Londynu z nowym królem na czele. Książę Gloucester i jego sojusznik, książę Buckingham (mąż ciotki króla Catherine Woodville), obawiając się wpływów rodziny królowej przecięli drogę orszakowi w Northampton. Wuj i przyrodni brat króla zostali aresztowani na polecenie Ryszarda. Król protestował, jednak bezskutecznie. Opiekę nad Edwardem roztoczył książę Gloucester, który oficjalnie ogłosił się lordem protektorem i wraz z królem wkroczył do Londynu, ogłaszając, że koronacja zostanie przełożona na 22 czerwca 1483 r.
Królowa matka na wieść o uwięzieniu swego brata i syna z pierwszego małżeństwa uciekła do sanktuarium, zabierając ze sobą pozostałe przy życiu córki (Elżbietę, Cecylię, Annę, Katarzynę i Brygidę), księcia Yorku Ryszarda (obecnie następcę swego brata), a także swego pierworodnego syna markiza Dorset Thomasa Greya.
3 maja 1483 r. w St Albans, w drodze do Londynu, Edward po raz pierwszy użył swoich królewskich prerogatyw, nadając probostwo Pembrigge swojemu wychowawcy Johnowi Geffreyowi.
Młody król na polecenie Ryszarda zamieszkał w Tower. 16 czerwca 1483 r. dołączył do niego brat Ryszard, oddany przez Elżbietę Woodville pod presją lorda protektora.