Jako że w wojsku carskim służba trwała pięć lat, a Pietrek wrócił z wojska niecały rok przed tą rozmową, na podstawie tej przesłanki należałoby datować akcję powieści najpóźniej na 1883 rok. Również Franciszek Ziejka, na podstawie pośredniego wnioskowania z wydarzeń politycznych w imperium rosyjskim uważał, że najprawdopodobniejszym czasem akcji jest przełom lat 1883/84. W części II („Zima”) pojawia się wzmianka, że Święto Trzech Króli przypadało w poniedziałek. Pozwala to domniemywać, że mowa o roku 1890, 1896, 1902, 1908 lub później, w tym cyklu. Nieco dalej narrator wspomina, iż Popielec wypadał w marcu. Tablice świąt ruchomych wskazują, że pomiędzy powstaniem styczniowym a I wojną światową Środa Popielcowa w marcu przypadła w 1908 roku. Zatem spełnia wszystkie wymienione powyżej warunki tylko 1908 rok. Używanie przez bohaterów kosy wskazuje na koniec XIX wieku, bowiem Jacek (Hiacynt) Jezierski herbu Nowina założył pierwszą w Polsce fabrykę kos w Sobieniach Szlacheckich pod koniec XVIII wieku.