Sterowanie reaktorem umożliwiają inne zjawiska, głównie efekt neutronów opóźnionych, oraz ujemny współczynnik temperaturowy reaktywności reaktora.
Reaktor w stanie podkrytycznym W reaktorze w stanie podkrytycznym zachodzi reakcja łańcuchowa inicjowana rozszczepieniem spontanicznym, neutronami z przemian jądrowych w reaktorze lub wprowadzanymi do reaktora z zewnątrz, a także innymi cząsteczkami inicjującymi rozszczepienie jądra. Czynniki te wywołują zanikające łańcuchy rozszczepień. Strumień neutronów w reaktorze, a tym samym i liczba rozszczepień, jest zwielokrotniany, zależnie od współczynnika powielania neutronów:
Dla źródła neutronów o natężeniu strumień neutronów w rdzeniu reaktora w stanie podkrytycznym ustalonym określa wzór:
Reaktor pracuje w stanie podkrytycznym w fazie rozruchu i w fazie wyłączania. Procedury obsługi wielu reaktorów przewidują w fazie rozruchu wykonywanie czynności zwiększających reaktywność, odczekanie około 1–2 minut, pomiar strumienia neutronów i określenie wykresu zależności 1/M. Osiągnięcie wartości 0 odpowiada osiągnięciu stanu krytycznego.