W latach 1969–1970 był wikariuszem parafii Wszystkich Świętych w Sieradzu. W latach 1979–1981 pełnił funkcję notariusza kurii diecezjalnej i kapelana biskupa Jana Zaręby. Od 1981 do 1983 był ojcem duchownym w Wyższym Seminarium Duchownym we Włocławku, a w latach 1983–1992 wicerektorem tego seminarium. Od 1992 do 1999 sprawował urząd kanclerza kurii diecezjalnej. Wszedł w skład rady kapłańskiej. W 1992 otrzymał godność kapelana Jego Świątobliwości.

11 grudnia 1999 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym diecezji włocławskiej ze stolicą tytularną Thiges. Święcenia biskupie otrzymał 6 stycznia 2000 w katedrze Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny we Włocławku. Udzielił mu ich biskup diecezjalny włocławski Bronisław Dembowski, któremu asystowali Henryk Muszyński, arcybiskup metropolita gnieźnieński, i Roman Andrzejewski, biskup pomocniczy włocławski. Jako dewizę biskupią przyjął słowa „Veritas in caritate” (Prawda w miłości). 8 stycznia 2000 został mianowany wikariuszem generalnym diecezji. 8 lipca 2020 papież Franciszek przyjął jego rezygnację z obowiązków biskupa pomocniczego włocławskiego.

W ramach Konferencji Episkopatu Polski zasiadał w Radzie ds.