thumb|Warszawa, budowa mostu Kierbedzia, 1862 thumb|Most na Newie siedmioprzęsłowy z żelaza lanego (stan w 1903) Stanisław Kierbedź herbu Ślepowron (; ur. 10 marca 1810 w Nowym Dworze, zm. 19 kwietnia 1899 w Warszawie) – polski inżynier, generał major armii rosyjskiej, członek Rady Stanu Królestwa PolskiegoPrace literackie Józefa Korytkowskiego, rzeczywistego radcy stanu, poprzedzone wizerunkiem i życiorysem jego i uzupełnione objaśnieniami przez autora „Wrażeń ciechocińskich”, Warszawa 1885, s. 334., rzeczywisty radca tajny; pionier budowy żelaznych mostów kratownicowych.
Życiorys Działalność dydaktyczna Urodził się w rodzinie ziemiańskiej. Był uczniem pijarów w Poniewieżu, w 1826 ukończył gimnazjum klasyczne w Kownie. Następnie w latach 1826–1828 studiował matematykę i fizykę na Cesarskim Uniwersytecie WileńskimStanisław Brzozowski, Kierbedź Stanisław (1810–1899), Polski Słownik Biograficzny, t. 12, Wrocław – Warszawa – Kraków 1966–1967, s. 419–421.. Po uzyskaniu dyplomu wyjechał do Petersburga i w 1831 ukończył celująco z drugą lokatą Instytut Korpusu Inżynierów Komunikacji. Od tego roku pracował w Instytucie początkowo jako repetytor, a w latach 1837–1849 jako zastępca profesora wykładał budownictwo i mechanikę praktyczną. Był również wykładowcą tych przedmiotów w innych uczelniach petersburskich, m.in.