Odpowiedzialność sprawców 1 listopada 1943 r. w „Gospodzie Warszawskiej” przy ul. Nowogrodzkiej 28 żołnierze kontrwywiadu Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej zlikwidowali żydowskiego agenta Gestapo, Lolka SkosowskiegoTomasz Strzembosz: Akcje zbrojne podziemnej Warszawy 1939–1944, PIW, 1983, s. 416–417.. Na Wierę Gran wydano wyrok śmierci. Nie został on wykonany, gdyż Gran pozostawała w ukryciu. Po wojnie została, pod naciskiem jej męża, kapitana UB – Kazimierza Jezierskiego, oczyszczona przez komunistyczny sąd z zarzutów.
Po wojnie sprawa Hotelu Polskiego była częścią rozprawy komendanta SD i policji bezpieczeństwa na dystrykt warszawski Ludwiga Hahna oraz strażnika z Pawiaka SS-Rottenführera Thomasa Wippenbecka, jednak żaden z nich nie został pociągnięty do odpowiedzialności w tej sprawie. Jako świadków przesłuchano kilka ofiar akcji deportacyjnych związanych z akcją, które przeżyły wojnę. Byli to Max Gerstmann, Stanley Osiński, Julien Hirshaut, Dawid Gilbert, Meyer-Bielicki, Józef Miodowski oraz Szlom Chajn. Pomimo tego, że w okresie powojennym żyli świadkowie oraz bezpośredni sprawcy, nie odbył się żaden osobny proces sądowy w Niemczech poświęcony tej sprawie.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Zagłada Żydów w Polsce Kategoria:Historia Warszawy w czasie II wojny światowej Kategoria:Muranów (Śródmieście) Kategoria:Nieistniejące hotele w Warszawie