Siergiej Pawłowicz Korolow (, ur. w Żytomierzu, zm. 14 stycznia 1966 w Moskwie) – radziecki inżynier mechanik, konstruktor pocisków balistycznych, rakiet i statków kosmicznych, „ojciec” radzieckiej kosmonautyki, dwukrotny Bohater Pracy Socjalistycznej (1956 i 1961), laureat Nagrody Leninowskiej (1957), trzykrotny kawaler Orderu Lenina (1956, 1956 i 1957), więzień łagru.

Życiorys Jego matka, Marija Nikołajewna Moskalenko, wywodziła się ze starego kozackiego rodu. Ojciec, Pawieł Jakowlewicz Korolow, był nauczycielem literatury w miejscowym gimnazjum. Po rozpadzie małżeństwa w roku 1910 Korolow zamieszkał u dziadków w Nieżynie. W listopadzie 1916, po rozwodzie z Pawłem Korolowem, Maria wyszła za Grigorija Michajłowicza Bałanina, który wywarł znaczny wpływ na przybranego syna. W 1917 rodzina przeniosła się do Odessy. Po reformie edukacji publicznej w 1921 rozpoczął naukę w Strojprofszkole (Zawodowa Szkoła Budowlana) nr 1. Szkolił się na cieślę i dekarza. Mając 16 lat, był lektorem do spraw likwidacji analfabetyzmu lotniczego. Przygotowując się do końcowych egzaminów w szkole zawodowej, jednocześnie samodzielnie projektował szybowiec. Projekt szybowca, który nazwał K-5, został zatwierdzony do realizacji przez komisję OAWUK (Towarzystwo Lotnictwa i Nawigacji Powietrznej Ukrainy i Krymu).