Sukcesy odnosił głównie w rozgrywkach deblowych. Tworzył skuteczną parę z Donem Budge'm – w latach 1935–1938 byli 4 razy z rzędu w finałach mistrzostw USA (obecnie US Open), wygrywając w 1936 i 1938 roku. W 1935 i 1936 roku ich przeciwnikami byli Wilmer Allison i John Van Ryn, w 1937 Niemcy Gottfried von Cramm i Henner Henkel, w 1938 Australijczycy Adrian Quist i John Bromwich. Mako i Budge wygrali także Wimbledon w latach 1937 i 1938, w pierwszym finale pokonując obrońców tytułu Pata Hughesa i Charlesa Tuckeya, a rok później Hennera Henkela i Georga von Metaxę. W 1938 roku debel amerykański uległ w finale mistrzostw Francji (obecnie French Open) reprezentantom gospodarzy Yvonowi Petrze i Bernardowi Destremau.
Mako i Budge spotykali się jako rywale w grze mieszanej. W finale mistrzostw USA w 1936 roku zwycięzcą w rywalizacji był Mako – w parze z Alice Marble pokonał Budge'a i Sarah Palfrey. Z kolei na Wimbledonie w 1937 roku Mako był partnerem Jadwigi Jędrzejowskiej. W półfinale Budge pokonał Mako i Jędrzejowską w parze z Marble (para ta wygrała następnie mikstowy turniej wimbledoński).