thumb|Zaklęcia Meresburskie (Merseburger Domstiftsbibliothek, Codex 136, f. 85r, 10th Cy.)
Zaklęcia Merseburskie () – dwa średniowieczne zaklęcia, czary lub inkantacje, zapisane w języku staro-wysoko-niemieckim w, najprawdopodobniej, .
Odkryte w 1841 przez w bibliotece kapituły katedralnej w Merseburgu (od nazwy miejscowości pochodzi nazwa dokumentu) w teologicznym manuskrypcie z Fuldy (Cod. 136 f. 85a) z IX lub X w.; stanowią jedyne zachowane w tym języku świadectwa niemieckiej kultury pogańskiej.
Pierwsze dotyczy wyzwolenia z więzów i zachowania przed wrogiem. Jest w nim mowa o idisach. Drugie zostało użyte do wyleczenia skręconej nogi konia Baldra ("kość do kości, krew do krwi, członek do członka, jakby były sklejone"). Opisuje przygodę m.in. Phola, czyli Baldra, Wodana (Odyna), Friji – Frigg.
Zaklęcie pierwsze Eiris sazun idisiy sazun hera duoder. suma hapt heptidun, suma heri lezidun, suma clubodun umbi cuoniouuidi: insprinc haptbandun, inuar uigandun.