Do roku 1959 do USA sprowadzono około 50 różnych gatunków pasożytów brudnicy nieparki, z których 15 zaaklimatyzowało się w Ameryce Północnej.
Naturalni wrogowie mały|Larwa Calosoma sycophanta zjadająca gąsienicę brudnicy nieparki Znanych jest ponad 100 gatunków, pasożytujących (pasożyty i parazytoidy) na brudnicy nieparce, w tym około 40 gatunków gąsieniczników i 30 gatunków rączyc, męczelkowate (np. baryłkarze: Apanteles portheriae, A. melanoscelus), bleskotki (np. Anastatus disparis, pasożytujący na jaja brudnicy). Liczebność brudnicy ograniczana jest także aktywnością drapieżników takich jak ptaki owadożerne (jaja zjadane są przez sikorki, a gąsienice przez kukułkę) czy owady drapieżne: tęczniki (tęcznik większy w ciągu swojego rozwoju larwalnego i życia w stadium imago może zjeść około 550 gąsienic brudnicy), skórniki (Dermestes zjadają jaja).
Występowanie Większa część Europy, północna Afryka, Azja Mniejsza, Bliski Wschód, Azja Środkowa, Chiny, Japonia. Jako gatunek inwazyjny w Ameryce Północnej i Nowej Zelandii.
Do USA brudnica nieparka została sprowadzona w 1869 w celach doświadczalnych.
Zobacz też
Motyle Polski
Przypisy
Bibliografia
Andrzej Szujecki, Entomologia leśna, tom II, poprawione. Wyd SGGW, Warszawa 1998,
Jiří Zahradnik, Przewodnik. Owady.