Transakcja okazała się zbawienna dla obydwu firm, przy czym po kilku latach połączona firma wróciła do nazwy Cunard Line, jako że w istocie połączenie było wchłonięciem White Star Line.
Przez ponad półtora wieku Cunard dominował na rynku pasażerskich połączeń transatlantyckich, stając się jedną z najważniejszych kompanii na świecie. Jej statki odgrywały ogromną rolę w rozwoju gospodarki światowej oraz uczestniczyły w większości brytyjskich akcji militarnych od wojny krymskiej do wojny o Falklandy (w której kontenerowiec Atlantic Conveyor zatonął po trafieniu pociskiem rakietowym).
Linia zaczęła chylić się ku upadłości w latach 50. XX wieku z powodu bardzo szybkiego rozwoju transportu lotniczego. Zarząd firmy zadecydował o podpisaniu umowy partnerskiej z największą brytyjską linią lotniczą – BOAC (British Overseas Airways Corporation; teraz British Airways). W roku 1962 BOAC i Cunard stworzyły spółkę BOAC-Cunard Ltd., która obsługiwała połączenia lotnicze do Ameryki Północnej, na Karaiby oraz do Ameryki Południowej, ale pakt ten rozwiązano w 1966 roku.