thumb|237px|Beginka, rycina z Tańca śmierci, Lubeka, 1489 Beginki i begardzi (beginat) – ruch religijny i społeczny wywodzący się z franciszkanizmu, głoszący, że człowiek może osiągnąć doskonałość bez pośrednictwa Kościoła, propagujący życie proste i ubogieMirosław Korolko, Leksykon kultury religijnej w Polsce. Warszawa 1999, s.56..
Historia Laickie stowarzyszenia religijne kobiet (beginki) i mężczyzn (begardzi) powstały na początku XII wieku na zachodzie Europy, głównie na terenie obecnej Belgii i Holandii (Niderlandy). Przypuszcza się, że inspiratorem ruchu beginek i begardów był ksiądz Lambert le Bègue z Liège, który w 1170 głosił potrzebę ustanowienia stowarzyszenia kobiet poświęconych życiu religijnemu i działalności dobroczynnej, nie związanych ślubami zakonnymi, a więc niebędących zakonnicami, które dobrowolnie mogły swobodnie opuścić wspólnotę (beginat). Jedna hipoteza wiąże nazwę stowarzyszenia ze św. Begą, inna wskazuje na kolor habitów beginek z niefarbowanej bawełny – beige jako możliwe źródło nazwy.