We współcześnie używanych pociskach rakietowych stosuje się naprowadzanie drogą radiową oraz znacznie częściej samonaprowadzanie przy pomocy głowic termicznych, radarowych lub telewizyjnych. Możliwe jest także naprowadzenie pocisku rakietowego na cel oświetlony przez znacznik laserowy lub na podstawie wskazań odbiornika GPS i/lub systemów nawigacji bezwładnościowej INS.
Rodzaje kierowania pocisków odrzutowych: samonaprowadzanie - pocisk naprowadza się na cel według własnych układów: pasywne (bierne), wykorzystujące promieniowanie własne celu, m.in.: termiczne - na promieniowanie podczerwone (cieplne) optyczne - na promieniowanie widzialne wykorzystujące emisję radiową celu (w pociskach przeciwradarowych) półaktywne, na fale odbite od celu oświetlonego przez nadajnik zewnętrzny aktywne (radarowe), na fale odbite od celu oświetlonego przez nadajnik pocisku autonomiczne (programowe) – pocisk leci po zaprogramowanej trasie lotu, m.in.: astronawigacyjne bezwładnościowe (inercyjne) topograficzne satelitarne (GPS) zdalne kierowanie - pocisk jest kierowany według sygnałów zewnętrznych: za pomocą sygnałów kierujących (komendowe): ręczne, półautomatyczne, automatyczne za pomocą wiązki prowadzącej